alle (68) gedichten van
de laatste 12 maanden

(overige: zie archief ⇒)  
6 7 8 9 10 [11] 12 13 14
Thema = Stemmen
2017-04-18 / Pieter van der Kooij

stemrecht
 
stemmen op mezelf dat doe ik niet
voor wat ik vind is wel gebruikelijk
met mijn hart niet altijd verstandig
strategisch soms averechts
 
luisteren naar mijn innerlijke stem
lijkt een geoorloofd stemadvies
wie heeft mijn innerlijke stem
 
ik lijkt de bovenliggende partij
die vindt, preekt, oordeelt, meent
van alles over iedereen en
alles incluis mijzelf
 
mijzelf is meer type verzamelaar
gevormd eigenzinnig gebleven
 
alles overwegend
geef ik mijzelf stemrecht mits
rust daartoe wordt gevonden
 
misschien, misschien
als ik leer afstemmen
dan zou ik ook kunnen
 
 
pieter van der kooij
20170409
Thema = Verbinding
2017-03-21 / Sebastiaan Stroosnijder

Woordbeeld
 
Laten we doof zijn
voor de woorden
die ons willen scheiden
 
Laten we blind zijn
voor de beelden
die ons willen leiden
 
met mijn ogen en oren gesloten
omarm ik jou als de mijne
als mensen verbonden
 
open de gordijnen
 
 
© Sebastiaan Stroosnijder
Thema = Barst
2017-03-21 / Thea de Hilster

Het moment
 
langzaam draait het rond
vaardige vingers vervormen
zijn groeiende massa elke keer een beetje
dagen weken maanden kan het duren
voor het resultaat bevredigend voelt
 
geleidelijk droogt het in de lucht
staat het broos en kleurloos te wachten
glazuur wordt zorgvuldig aangebracht
het spreekt niet
 
in de besloten hitte
verandert het tot
glanzend sprankelend
wordt alles hard
 
langzaam gaat
de oven open
is het
heel
of
gebarsten
 
 
© Thea de Hilster
 
Thema = Barst
2017-03-21 / Sebastiaan Stroosnijder

als mijn hart dan begint met barsten  
verdwijnt ook de aarde
vanonder mijn voeten
 
tussen het licht en donker door
blijf ik vallen
tot niets zich nog bekend voordoet
 
hier waar ik mij eenzaam voel
zal ik zwijgend
mijn tranen laten spreken
 
daar waar jij niet bent
kom ik weer neer
en breek
in een onvergeeflijke stilte
 
 © Sebastiaan Stroosnijder
 
Thema = Barst
2017-03-21 / Aloysius Klepper

Barst
 
Een barst in de muur die langzaam
uitdijt, je kijkt er al dwars door heen.
De gevel moet gestut.
Licht rammelende kopjes,
een stapel hout valt razend om.
Wanneer gebeurt het weer,
angst en wanhoop sluipen rond.
 
Gesloopte huizen, gesloopte mensen,
een landschap zonder kop-hals-romp.
Wij zitten warm op aardgas,
Groningers staan in de kou.
 Leven in een bevende wereld,
gisteren, vandaag en morgen.
 
Kom op:
we laten ze toch niet
BARSTEN?
 
© Hennie Pen-Dijkema
6 7 8 9 10 [11] 12 13 14