alle (72) gedichten van
de laatste 12 maanden

(overige: zie archief ⇒)  
1 [2] 3 4 5 6 7
Thema = Theater
2017-11-15 / Michiel de Jong

Theater
 
                                          
                                           Het krijgt een ziel zodra zij
                                           er geheel en al voor gaan.
                                           Tapschoenen klikklikken,
                                           vingers dansen over toetsen
                                           van een hagelwitte vleugel,
                                           schuiftrompet, fluit, boa en
                                           bolhoed binnen handbereik.
                                          
                                           Zij nemen het publiek mee
                                           weg uit de dagelijkse gekte.
                                          
                                           Met uitgelezen songs zingen zij
                                           vergleden sterren van de hemel
                                           muziek swingt hun hoorders los
                                           humor spat de zaal door
                                           grappen en grollen rollen
                                           over het purperroze pluche.
                                           Mensen snakken naar adem.
 
                                           Twee jonge honden op weg
                                           naar succes in de theaters.
                                                                                         
 
            Michiel de Jong
            7 november 2017
 
 
 
 
 
 
Thema = Theater
2017-11-14 / Pieter van der Kooij

theater
koppen licht naar beneden 
min of meer mobiel houding
blikken over achterhoofden gericht
op het spel gespeeld, het verhaal verteld
 
spanning bedacht, verrassing gepland
tranen voorgetrokken, lach geprogrammeerd
spontaniteit getraind, tekst gestampt
professioneel perfect fake
 
ongemerkt groeit er werkelijkheid
uit rollen woorden beelden
groeit er collectieve beleving
echt het gebeurt echt
 
uit het pluche, handen op elkaar,
doek neer, licht aan
schuifelen richting exit
schuifelen richting jezelf
richting onontkoombare
alledaagse nepperigheid
 
Pieter van der Kooij
20171110
Thema = Theater
2017-11-14 / Samuel Camphuijsen

theater
 
hij komt snel op de blik gericht naar boven
verwachting golft in vlagen door de zaal
de achterwerken plakken aan het pluche
men denkt wat krijgen we nu allemaal
hij heeft nog steeds geen woord gezegd
een beenbeweging zwaaien met de hand
een glimlach trekken aan het haar
doen of hij valt richting publiek

armsteunen kreunen onder het geweld
van saamgeknepen stijve handen
heeft hij wellicht zijn tekst vergeten
dat zou wat zijn dat is groot nieuws
hij weet de aandacht lang te vangen
dan op het toppunt van de spanning
barst hij in schaterlachen uit
gehinnik en gegrinnik klinkt
nu is hij klaar de conference kan starten
iedereen op het puntje van de stoel
wat hij ook zegt of nog te berde brengt
de avond wordt bij voorbaat top
 
©samuel camphuijsen                            november 2017
 

 
Thema = Theater
2017-11-14 / Aloysius Klepper

 
REX theater
 
Achter in het rode pluche
waren de fijnste plekken
kauwgom plakte tegen de rugleuning
van de stoelen voor ons
ook brandgaatjes van sigaretten
toen mocht je nog roken in de bios
 
op het cinemascope scherm
een film uit de oude doos
dolby surround uit de speakers
interesseerde ons  nauwelijks
onderuit gezakt, dicht tegeneen
onze lippen op elkaar
 
in het donker deden wij
wat jonge verliefden zo doen
in het duister van de bioscoop
bij een film van twee vijftig
in guldens dan gerekend
onbekend, ongekend in tweeduizendzeventien.
 
©A.K.
Thema = Allerzielen
2017-11-09 / Aloysius Klepper

Troost.
 
Wij staan hier
ieder met eigen gedachten
denken aan de persoon
die hier nu
zachtjes neerdaalt
 
wij herinneren hem
in zijn mooiste momenten
woorden zijn gesproken
ter zijner gedachtenis
lang en gelukkig leven
 
wij voelen ons getroost
de hoge leeftijd
die hij mocht halen
immer vertrouwend
op het hoogste.
 
©Aloysius Klepper.
1 [2] 3 4 5 6 7