alle (40) gedichten van
de laatste 12 maanden

(overige: zie archief ⇒)  
1 2 3 4 5 [6] 7 8
Thema =
2018-10-09 / Marcella Boomsma

De reiziger

een kleine koffer en een rugzak
een flesje water in haar hand
met trein, bus en benenwagen
verplaatst ze zich in haar eigen tempo
via dorpen en steden
door steeds wisselende natuur
een palet van sprekende kleuren
en vage zachte tinten
indrukken en ervaringen vullen haar hoofd
ontmoetingen en emoties haar hart
 

Marcella     augustus 2018

Thema =
2018-10-09 / Marcella Boomsma

avontuur


een flat
een hoge flat
een open deur
naar binnen
de buurkinderen
en ik
de lift!
een druk
op de knop
helemaal
naar boven
ongekende ervaring
zenuwachtig
lachend
ongeduldig
hoger
en hoger
de spanning stijgt
wie weet
worden we betrapt
het uitzicht
is prachtig
ogen tekort
ademloos
de lift
drukken
op de knoppen
allemaal
deur open
deur dicht
deur open
deur dicht
helemaal
naar beneden
naar buiten
de buurkinderen
en ik
een avontuur
 
 
Marcella      juni 2018
Thema =
2018-09-26 / Bianca Vernout

WATERPARELS
 
een sierlijke vorm
door de mens gecreëerd
het water stuwt op
 door een pomp gestimuleerd
om klaterend en elegant
als druppels opspattend
weer terug te keren
 
telkens die cadans
het water stuwt op
om klaterend en elegant
als druppels  opspattend
weer terug te keren
telkens  die cadans
 
de weerkaatsing van zonlicht
reflectie weerspiegeling
 schitterende kleurschakering
brengen mij in trance
 
© Bianca Vernout
25-08-2018
Thema = Wandelend in het duister
2018-09-26 / Bianca Vernout

ALS HET NOODLOT TOESLAAT

hij ziet een mooie toekomst voor zich 
heeft een eigen bedrijf
rijdt in een flitsende auto
net een nieuw huis gekocht
 
tot het noodlot toeslaat
zijn ogen verliezen het licht
 
hij gaat echt steeds minder zien
worstelt met zichzelf
onderzoek wijst uit
hij is erfelijk belast
 
hij zal moeten wennen
aan zijn nieuwe situatie
wandelend  in het duister
zoekend in het Labyrint
op de tast zijn weg te vinden
 
 
© Bianca Vernout
Thema = Wandelend in het duister
2018-09-15 / Gerda Hooijberg

 
Dwalend door het duister
 
grote gaten vielen in de dag
de taal was hard, de blik versteend
alle nachten werden gitzwart
voelde me verstikt door de chaos
 
van alle richtingen beroofd
verlies ik het veld onder mijn voeten
ik volg struikelend een pad
verdoofd als een verdrevene
 
leg mij neer bij stromend water
het kalme geluid bespeelt mij
brengt de rust in mij terug
ik was ver weg van de werkelijkheid
 
er is een kloof ontstaan
onherstelbaar beschadigd
wuiven wij elkaar nog toe
vanuit ons lief verleden?
 
 
©gerda hooijberg
1 2 3 4 5 [6] 7 8