alle (45) gedicht(en) van
'Gerda Hooijberg'

(overige: zie archief ⇒)  
[1] 2 3 4 5 6
Thema = Allerzielen
2017-11-09 / Gerda Hooijberg

Onthecht
 
ik kon je nog niet loslaten
maar jij besloot te gaan,
sluit langzaam de gordijnen,
in de stilte van de avond
overdenk ik jouw pijn
 
onthecht op de nieuwe dag,
een waas voor mijn ogen,
voelt het als naakt staan in de wind,
voor het raam een vallend blad
 
wezenloos vertraagt
de dag voor mij
gedachten zweven
bloemen zie ik niet bloeien
het leven kleurt anders
 
 © Gerda Hooijberg
Thema = De Stijl
2017-10-05 / Gerda Hooijberg

Ko Oud, een Stijl-icoon
 
tekenen was de passie
van deze Purmerender
uit zijn brein ontsproten
gedurfde abstracte vormen
 
een pionier met voorkeur voor
primaire kleuren in strakke
vlakken, licht, lucht en zon
was medeoprichter van De Stijl
 
speelsere ontwerpen
kregen zijn interesse
de trapsgewijze onderbouw
aan de woningen en de witte
aanzetstenen boven het portiek
werden zijn handtekening
 
© Gerda Hooijberg
Thema = Vrij
2017-07-28 / Gerda Hooijberg

Verandering
 
de zomer raakt uit zicht als
de zomerbloeiers onthecht raken
er steeds meer dauwdruppels
aan de grassen hangen
de nevels in de morgen
de silhouetten van
grazers vervlakken
 
de avondschemering dieprood kleurt
het boomblad gaat sidderen
voor de rusteloze wind
na de vertrekkende vogels
geen vleugelslag meer te horen is
 
het heldergroene boomblad
van kleur verandert
de stevige winden langzaam
bladerloze takken vormen
het blad stil verteert
op de bodem aan
de aarde weer voeding geeft
 
© Gerda Hooijberg
Thema = Barst
2017-03-21 / Gerda Hooijberg

Voorjaarsvreugde
 
langzaam klimt de zon hoger
de deuren naar het voorjaar
zijn wijd open gezet
kleuren heroveren
de zwarte aarde
de wind wervelt
met stille vreugde
over felgekleurde kopjes
nieuwe knoppen barsten open
 
het licht verlengt zich
schuift helder door de takken
de roodborst danst
van groen naar groener
de pimpelmees twittert
zijn vliegvriendjes
lenteland ontwaakt
vrij van de kilte
steeds hoger de zon

© Gerda Hooijberg
Thema = Verbinding
2017-03-07 / Gerda Hooijberg

Afscheid van de haardroogkap
 
jij, sta in de weg ben ik zat
als ik onder je kap zat met
al die krulspelden in mijn haar
was het of te heet of te koud
als ik met mijn krulspeldenhoofd
tegen de binnenkant van je kap stootte
dan voelde ik de krulspelden
gemeen in mijn hoofdhuid priemen
 
het is voorbij, voorgoed voorbij
ik ga nu met een dot gel mijn haar
föhnen met één druk op de knop
het is nooit meer te warm
mijn hoofdhuid blijft gespaard
van teveel hitte en mijn haren
glanzen en dansen op mijn hoofd
 
Gerda Hooijberg
[1] 2 3 4 5 6