alle (25) gedicht(en) van
'Hennie Pen-Dijkema'

(overige: zie archief ⇒)  
[1] 2 3 4 5
Thema = Zijbert
2018-03-22 / Hennie Pen-Dijkema

Reiswee
 
Geen vader en nu ook geen moeder meer.
Geen noodzaak om nog naar de Zaan te gaan.
 
Ik mis de busrit van Zaandam naar Krommenie,
dan reed ik langs de plekken van mijn jeugd.
Ik zag de Bullekerk en het Lyceum,
Flentrop langs de Provinciale Weg.
 
Koog aan de Zaan, Zaandijk, dan Wormerveer,
de Adelaar, bios Corso aan de Javastraat.
Stoere platanen vlakbij het station,
blik op de watertoren van Westzaan.
 
Zaanbocht, Zaanweg honderdveertien,
het grote huis van mijn schoolvriendin.
De Marktstraat, het Noordeinde,
de oude kerk en dan de Kerkstraat in.
 
En aan de rand dichtbij Wessanen
onze straat met op de hoek ons huis.
De treurwilgen, zo frisgroen in de lente,
de Watering, de Nauernasche Vaart.
 
Over de brug naar Krommenie de Padlaan op.
Heilige Weg, het Blok, even zicht op weiland.
Krommeniedijk ligt in de verte,
aankomst op de Kervelstraat.
 
Rosariumhorst, waar mijn moeder woonde,
ze zat op mij te wachten in de hal.
Samen naar de zaal voor koffie en een praatje.
Terugreis, maar dan andersom.
 
Geen vader en nu ook geen moeder meer.
Geen noodzaak om nog naar de Zaan te gaan.
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 7 maart 2018
 
Het woord –reiswee- heb ik ontleend aan de voorstelling Neurosen van Hans Dorrestijn,
Vrouwkje Tuinman en Ingmar Heytze. Ingmar Heytze gebruikte dit woord
Thema = Theater
2017-11-18 / Hennie Pen-Dijkema

 
Ligconcert
 
Schoenen uit, want bij de zaalingang
krijg je dikke sokken aangereikt.
In de zaal veldbedden in rijen.
Je installeert je op je bedje,
nestelt je behaaglijk in een deken.
Lichten uit, totale verduistering.
 
Zacht beginnen strijkers te strijken,
blazers te blazen, ze naderen je.
Hun geluid doordringt en doordrenkt je.
Ze verwijderen zich, komen terug.
Je zakt weg in die klinkende klanken,
een walhalla zonder tijd en ruimte.
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 7 november 2017
Thema = Allerzielen
2017-11-18 / Hennie Pen-Dijkema

Dierbaar
 
Je bent me altijd dierbaar gebleven,
al kende ik je niet zo lang.
Je hebt me de vriendschap gegeven,
waarnaar ik nog wel eens verlang.
Trouwhartig, met lust in het leven,
ging jij je eigen wijze gang.
Je bent me altijd dierbaar gebleven,
al kende ik je niet zo lang.
 
Door noodlot de dood in gedreven.
Dat maakte mij weerloos en bang:
dit kan er gebeuren als je even
niet oplet in het verkeersgedrang.
 
Je bent me altijd dierbaar gebleven.
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema, november 2017
Thema = De Stijl
2017-10-05 / Hennie Pen-Dijkema

 
De Stijl
 
 Bart, Theo, Gerrit, Piet,
ook J.J.P. deed mee.
De jonge honden van hun tijd
vol toekomstidealen van
horizontalen en verticalen,
van ruimte, licht en kleuren.
 
Piet ging verder dan de rest,
 wilde doordringen tot de kern.
Vlakken, blokjes, lijnen
in rood, geel, blauw, zwart,
wit en grijs tot zijn sluitstuk
Victory Boogie Woogie.
 
Hennie Pen-Dijkema, 26 juli 2017
Thema = Cijfers en kleur
2017-09-19 / Hennie Pen-Dijkema

Mooi Neeltje
 
Achter een hoge haag verscholen
ligt een vruchtrijk appelhof.
Peren en appels hangen daar
voor het grijpen op een rij.
Laag- en hoogstam, laddertjes er bij.
 
Het is een gaard met oude rassen,
ernstig in hun soort bedreigd.
Driehonderddrieëndertig bomen
vonden hier een veilig thuis.
 
 Is de herfst gekomen, dan geven
Mooi Neeltje, IJsbout, Winterjan,
Juttepeer, Groninger Kroon
ons  hun rood, groen, geel
aan dunne steel.
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 6 september 2017
 
 
Naar aanleiding van een bezoek aan de boomgaard
van de Pomologische Vereniging Noord-Holland
aan Volgerweg 26 te Middenbeemster,
die zich ten doel stelt om zoveel mogelijk oude fruitrassen
te verzamelen en te behouden (vooral de hoogstamrassen).
 
[1] 2 3 4 5