alle (64) gedicht(en) van
'Michiel de Jong'

(overige: zie archief ⇒)  
1 [2] 3 4 5 6 7
Thema = Cijfers en kleur
2017-09-15 / Michiel de Jong

 De galerie
 
 
In een oogwenk
verbinding, verband
in de galerie met
‘natuur natuurlijk’
als thema.
 
Aan tingrijze wanden
een twintigtal doeken
in kleurrijke schakering.
Oog in oog met het zesde
val ik stil.
 
Kijk aandachtig de diepte in
spel van kracht en zachtmoedigheid
van laag opkomend Indisch rood
naar fel schitterend zonnegeel
het tafereel goudomrand.
 
 
Michiel de Jong
11 september 2017
Thema = Accordeonspeler
2017-06-15 / Michiel de Jong

Een vogeltjesgevoel
 
 Hij midden op het plein
in kleurrijke kledij
klein, goed gemutst
schittering in ogen.
Torsend op zin borst
een fors instrument.
 
Hij trotseert de hitte
dat ding krijgt stem.
Het aangebrande volk
veert uit de lauwheid op
omringt hem stante pede.
 
Zijn binnenstem laat
vingervlug klanken
aanslaan, zijn romp
schokschouderend.
Trekkend en duwend
voert hij de lucht naar
luisterrijke akkoorden.
Flikt hier een kunstje.
 
Een vogeltjesgevoel
waart over het plein.
 
 
Michiel de Jong
10 juni 2017
 
 
Thema = Stemmen
2017-04-18 / Michiel de Jong

 
Stemmen 
 
Er dolen stemmen in m’n hoofd:
mijn moeders stem
die van mijn vader
van m’n leermeesters
- een legioen welhaast -
Maar óók mijn kinderstem
zo pril nog en ontvankelijk.
Ik mag hem wel.
 
En soms
als bij toverslag
is er een stem
die fijntjes fluistert
maant, prijst én …wijst.
Word ik, bij tijd en wijle
- zowaar onzichtbaar -
op een ander been gezet.
 
 Michiel de Jong
Thema = Barst
2017-03-21 / Michiel de Jong

Droom in duigen
 
Onze koffers gingen open
verhalen, plaatjes over en weer.
Hoe gevormd en zo geworden
lichamelijk, mentaal, spiritueel.
Wij kwamen elkaar nader.
 
Nu het prille is bezonken
investeren in elkander
dieper gaan zien delen
jij en ik meer dan twee.
 
Groeien aan het leven
met geliefden delen
toekomst maken.
 
Edoch, toen gevoelens
geheel werden genegeerd
barstte onze droom uiteen.
 
© Michiel de Jong
 
Thema = Afscheid van een voorwerp
2017-03-05 / Michiel de Jong

In verregaande staat
 
Honderden billen
veraangenaamde hij
dikke, dunne,bolle, broze.
Het harde pijnlijke zitten
verzachtte hij compleet.
Aan wie hij behoort.
nog het meest.
 
Dankzij zijn werken
over ruim dertig jaar
is hij in onree geraakt.
Het stof rafelt, scheurt
zijn ingewand ongekleed.
Vermorzeld schuimrubber
pulvert als poeder weg.
Hem opschudden
wordt zijn dood.
 
In verregaande staat.
 
Een gehechtheid
onbegrijpelijk
  
 
Michiel de Jong
1 [2] 3 4 5 6 7