alle (64) gedicht(en) van
'Michiel de Jong'

(overige: zie archief ⇒)  
1 2 3 [4] 5 6 7 8 9
Thema = Tweeling
2015-12-15 / Michiel de Jong

 
Jong leven
 
 
Het voorjaar speelt hoog spel
flora en fauna ademen op
een en al groei.
 
Lover doorschiet
struiken en bomen.
Bloot raakt gekleed
 teer zacht groenen.
 
Daar gaat geroffel
gekweel en gekraai.
De koekoeksroep
 klinkt nog het verst.
 
Bij de uitkijkhut
een ingekerfde mailing:
 
Wij krijgen een tweeling
 
 
Gezichten stralen
handen scharen
zinnen verstillen
voelbaar verbonden
 
 
Michiel de Jong
7 december 2015
Thema = Kobaltblauw en karmozijnrood
2015-11-11 / Michiel de Jong

Thema:Schilderij “Bijna Zonnebloem” van Corina de Boer
 
 Purper pimpel paars
 
 Een grauwe wolkenlucht
leunt zwaar op het land
duwt mij de afgrond in
zinneloosheid alom.
 
Mijn blik tolt, beweegt
van laag naar omhoog
slingert omslachtig door
 purper pimpel paars.
 
Dan als door een
onzichtbare hand
tekent er zich een
fragiel lijnenspel.
 
Een streep licht
tovert her en der kleur
een bloem in wording.
 
Ik voel weer licht
onder mijn huid.
 
 
Michiel de Jong
4 juni 2015
 
 
Thema = Begin
2015-11-11 / Michiel de Jong

 
nieuw begin?  
 
 
als ik na een val
weer opsta
na een misstap
mij omkeer
 
als ik na een blinde dag
weer helder zie
na een nacht van zweten
weer zoet droom
 
als ik na grove onverschilligheid
weer tranen voel komen
na een façade van bravoure
mijn ware aard hervind
 
wie zegt het
 
 
Michiel de Jong
Thema = Allerzielen
2015-11-11 / Michiel de Jong

afscheid
 
de foto
een stralend gezicht
soepel golvend haar
glooiingen over z’n lijf,
ingelijst er bij
een getuigenis
van zijn kunnen
- een overwinnaar -
 
op mijn netvlies
een schriel gezicht
doffe ogen, stekels
waar golvingen zaten,
knokig zijn hele wezen
breekbaar als glas
- een verliezer -
 
 
woest golven
mijn gevoelens
van die foto naar
het zo fragiele,
beuken tegen ‘t plaatje
op mijn netvlies,
hoe te bedaren?
 
 
Michiel de Jong
 
 
 
Thema = Vincent van Gogh
2015-11-11 / Michiel de Jong

Het is een wonder
 
Een grijze hemel
hangt zwaar op het land.
Eindeloos veenlandschap,
zwart, onder grauwe luchten.
Een trage flard zon wringt
zich door de donkere wolken,
zet de velden in gouden gloed.
Even maar, dan drukt de grijze hemel
wéér op het land.
Het land van gebogen ruggen,
knokige gezichten,
rammelende magen.
Van lusteloze aardappeleters
bij schraal licht van een olielamp.
 
Ik zie Vincent bezig,
verbeten zittend achter z’n ezel,
worstelend met licht en donker.
 
 
Michiel de Jong
 
1 2 3 [4] 5 6 7 8 9