alle (64) gedicht(en) van
'Michiel de Jong'

(overige: zie archief ⇒)  
2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 11 12
Thema = Rijm
2014-11-18 / Michiel de Jong

Rijm

In verzen speel jij
je eigenzinnig spel
van kleur en klank
aan het eind van zinnen.

Jij, gepaard, gekruist,
dubbel, trippelend,
glijdend, omarmend
en in sonnet gezet.

Het lijkt net of jij
met woordjes jongleert.
In psalm, gezang en lied
gaat zelfs jouw jubel.

Michiel de Jong
7 november 2014
Thema = Allerzielen
2014-10-23 / Michiel de Jong

Afscheid

Jij was geen man van woorden,
je ‘werken’ getuigen temeer.
Jouw hart sloeg in je handen,
je sprak er als het ware mee.
Je hechtte aan al het goede
en was de goedheid zelf.

Zo liep je levenspad
immer door Hem gekend.
Een stille kracht verhalend
over wat het leven vermag.

De vreugde en de tranen,
zo vulden zich de jaren.
De laatste tijd
was het net of er
een afstand kwam.

Je kennen vervaagde
tot, in je laatste ogenblik,
een waar herkennen straalde:

Jij groette ons
met om je ingevallen mond
en je droge ogen
een glimlach
als van God.


Michiel de Jong
 
Thema = Op reis
2014-09-17 / Michiel de Jong

Zo … naar Purmerend

Vandaag bij hemelsmooi weer
op reis met Rasender Roland;
onder stoom, vuile rookpluimen, 
gestamp, gesis, gepuf.. puf… puf…
doezel ik lijzig naar vergleden tijd.

Zwart op wit, wazig en vergeeld
zoemt het Boemeltje onder stroom
richting Poorterstad Purmerend
te midden van droogmakerijen
en haar gouden slagader Where.

Vaagjes doemen slot Purmersteijn, 
Stuyts’ stadhuis en Koepelkerk op;
boeren, burgers, buitenlui op markten
en Brantjes’ juweeltjes van plateel.

Staaltjes van menselijk vernuft, durf,
bovenal ongekunstelde schoonheid.
Purmerends erfgoed herinnert aan
al wat haar ingezetenen verbindt.

Michiel de Jong
1 juli 2014
Thema = Vrede
2014-09-10 / Michiel de Jong

Mensen op weg - naar vrede en recht -
 
Ik had voor jullie allen
een ode willen schrijven
ja, zonder overdrijven
een lofdicht over jullie naam en faam
in onversneden poëtentaal

edoch, ik kwam van lieverlee
in flarden nachtmerrie terecht
een uitgemergelde aarde
scheve rechtvaardigheid
vele miljoenen geknecht

én

ik hoorde een stem:
veranderen?
niet met grote woorden
maar kleine daden
jezelf een vraag stellen
die vraag herhalen, herhalen
die vraag in anderen herkennen

ik zie het gebeuren:
iemand met een heilzame ontevredenheid
draagt een waardevol idee aan
iemand met een respectabel visioen
formuleert het doel, trekt de kar
iemand die het onbereikbare nastreeft
maakt zich sterk voor eerlijke handel
iemand wil de droom van gisteren
op de agenda van morgen zetten
en dan nog iemand
en nog iemand
en nog
en…

Michiel de Jong
september 2014
Thema = Opening cultureel seizoen
2014-08-18 / Michiel de Jong

(bij de muziek Oogie Boogie)

Er was eens een koetje in mooi Purmerend,
dat was aan het dolen, zowat verholen.
Zij loeide elke morgen: wat is het toch fijn
een dolende koe in de Marktstad te zijn.

Refrein:
Ik zag een koetje – Waar –
Daar in de stad.
Waar in de stad – Nou daar –
Een koe op blote voetjes.
Nee ’t is geen grap.
Het ging van klip klipperdeklap in de stad.
Oh, ja.

Het koetje was eenzaam en zocht naar een man.
Boe  boe  loeide een stiertje:ik wil jou als het kan.
Toen loeiden zij luid:       wat is het toch fijn
samen aan het dolen in de Marktstad te zijn.

Refrein

Moe koe kreeg een drieling en allen gezond,
dus aten ze beschuitjes met muisjes
en iedereen loeide: wat is het toch fijn
een dolende koe in de Marktstad te zijn.

Refrein

De koeienfamilie werd groter en groter.
De boer keek naar de lucht en was beducht
voor al die loeiende koeien: wat is het toch fijn
een doelende koe in de Marktstad te zijn.

Michiel de Jong
9 augustus 2014
2 3 4 5 6 [7] 8 9 10 11 12