alle (81) gedicht(en) van
'Thea de Hilster'

(overige: zie archief ⇒)  
1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11
Thema = Verbinding
2017-03-02 / Thea de Hilster

ontmoeting
 
iedereen lijkt te weten
waar hij naar toe wil
stapt kordaat door
 
weifelend kijk ik
naar borden die de
weg moeten wijzen
sta stil in de loop
mensen botsen
tegen me op
 
iemand vraagt vriendelijk
waar ik wezen moet
wijst mij de weg
 
die korte ontmoeting
verbond voor even
 
© Thea de Hilster
Thema = Achterkant van het borduurwerk
2017-01-03 / Thea de Hilster

De achterkant -2
 
ieder wil zich immer van
zijn beste zijde laten zien
lijkt geordend
haast perfect
vaak schone schijn
 
kijk er eens achter
niet alles is afgewerkt
draden hangen los
zijn slordig weggewerkt
 
wie al zijn draden camoufleert
laat niet zien hoe iets ontstaat
maakt zelfs de keerzijde fraai
 
kijk dus verder dan je neus lang is
aan zijn achterkant herken je de mens
 
Thea de Hilster, december 2016
Thema = Achterkant van het borduurwerk
2017-01-03 / Thea de Hilster

De achterkant - 1
 
 
de achterkant de achterkant
maakt mij nog eens te schand
de opsmuk is verdwenen
het is niet bij te benen
wat is er aan de hand
waar ben ik nu  beland
wie moet ik entertainen
voor welke fenomenen
het is geen groeibriljant
die achterkant
waarom ga je die delen
ik kijk met kromme tenen
dit is in niemandsland
het lijkt een noodtoestand
het is niet uit te lenen
en ook niets voor sirenen
ben je al een spijtoptand
of alleen een aspirant
die nog wat moet trainen
om het echt te menen
het is geen sprookjesland
de achterkant, de achterkant
 
 © Thea de Hilster, dec 2016
Thema = Verhalend gedicht
2017-01-03 / Thea de Hilster

het regent in het woud
loof valt zacht op mijn hoofd
wind waait door mijn haar
ik schop alle spanningen van me af
als klein kind deed ik dat al
bladeren trappen of als regen laten neerdalen
 
nu kan ik door de bomen kijken
vogels kunnen zich amper verborgen houden
het pad is veranderd in een bruine vlakte
alleen door de struiken aan weerszijden
weet ik waar ik lopen kan
 
het grasveld is door de neerslag veranderd
van een groen tapijt in een geel-bruine vlek
nu hoeft er niet meer gemaaid te worden
wel komen bladblazermensen met hun herriemakers
het bruin ruimen zodat een beetje groen weer verschijnt
 
niet alles is nog kaal in het bos
een enkeling heeft rode wangen
hier en daar glinsteren gele bladeren
de zon trekt strepen op het pad
waar de laatste muggen nog dansen
ik stap op de donkere delen
probeer het licht te mijden
en zo te verdwijnen in het duister
 
als de vorst zijn intrede doet zullen de laatsten
na een stevige wind loslaten en neerdwarrelen
vandaag steken witte gele bruine rode hoeden
hun kop op soms half verstopt onder het blad
dan weer fier pronkend op takken of stronk
de boom wacht kalm en kaal op andere tijden
bereidt zich voor op het nieuwe
leven na de nodige rust
 
zo moet ook ik de rust krijgen
na de lange dagen die ik heb gemaakt
uitwaaien in het winterse woud,
eikels van me aftrappen
oude spanningen weg laten vallen
vergezichten zich laten ontvouwen
wachten op nieuwe zaken die op mij afkomen
en dan met frisse zin het volgende jaar ingaan.
 
nu is het al vroeg donker
mensen haasten zich naar huis
diep weggedoken in hun jas en muts
ze trekken snel de gordijnen dicht
sluiten zich af van het buitengebeuren
steken kaarsen aan voor de gezelligheid
ik kom tot rust in de donkere dagen
en wacht op andere tijden

© Thea de HIlster, nov. 2016
Thema = Toen, nu en later
2017-01-03 / Thea de Hilster

onthullingen
 
laat op de avond
na de nodige borrels
flapte er van alles uit
zus deed vreemd
vrouw niet te vertrouwen
de baas was gek
zoonlief in de pubertijd
alleen hij wist hoe het zat
maar werd niet begrepen
jij luisterde en humde
 
de draden van zijn verhaal
verwaaiden in de nacht
één bleef en nestelde
vogels vlogen af en aan
piepend leven groeide
brak uit en verdween
 
één groef zich in jouw hoofd
groeide uit tot zo’n gezwel
dat je het van je af schreef
vrienden werden vreemden
die er ’s avonds in de kroeg
van alles uitflapten
 
 
© Thea de Hilster, oktober 2016
1 2 3 4 5 [6] 7 8 9 10 11