alle (32) gedicht(en) van
'Hennie Pen-Dijkema'

(overige: zie archief ⇒)  
1 2 3 [4] 5 6 7
Thema = Achterkant van het borduurwerk
2016-12-15 / Hennie Pen-Dijkema

Wirwar
Uit een vakantieplakboek
valt een lijnenkaart
van de métro in Parijs.
Met nieuwe ogen bekijk ik
de wirwar van gekleurde strepen.
Het lijkt wel de achterkant
van een borduurwerk,
met draden die overal vandaan
komen, overal heen lopen.
Er zijn verdichtingen,
knooppunten, kruisingen.
 
Een netwerk onder de stad
onzichtbaar, net zo onvermoed
als de verhulde voorstelling
in spiegelbeeld, die zich achter
het geborduurde verschuilt.
 
 De métrokaart is doelmatig,
alles past en heeft een eindpunt,
maar aan het borduursel
kunnen nog losse eindjes hangen.
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 5 december 2016
Thema = Droge voeten
2016-02-16 / Hennie Pen-Dijkema

januari 1916
 
razende storm uit noord
de waterwolf spert zijn muil
golven beuken de dijk
het water bulkt naar binnen
 
de waterwolf spert zijn muil
de dijk een gatenkaas
het water bulkt naar binnen
de noodklok luidt
 
de dijk een gatenkaas
koeien loeien honden janken
de noodklok luidt
straten staan al blank
 
koeien loeien honden janken
vlucht naar zolders huisraad drijft
straten staan al blank
een schreeuw om boten
 
vlucht naar zolders huisraad drijft
golven beuken de dijk
een schreeuw om boten
razende storm uit noord
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 5 februari 2016
 
 
Dit gedicht is geschreven in de pantoumvorm: 5 kwatrijnen met terugkerende regels. De 1e en de laatste regel zijn gelijk. De 3e regel van de 1e strofe is regel 2 in de laatste strofe. Regel 2 van een strofe wordt regel 1 in de volgende strofe. Regel 4 in een strofe wordt regel 3 in de volgende strofe. Het mag rijmen, maar dit hoeft niet.
 
Thema = Nostalgie
2015-09-16 / Hennie Pen-Dijkema

Bal masqué
 
 
Feestzaal in vervlogen dagen.
 Spiegelwanden, draperieën,
kroonluchters die fonkelen,
 pas gewreven vloer.
 
Hoffelijke heren vragen
bepruikte dames ten dans.
Er klinkt een langzame wals,
 ruisen van zwierende rokken.
 
 Zaaltje in de jaren zestig
 houten wanden, slingers.
Crêpepapier verhult het neon,
de vloer is kaal gedanst.
 
Mijn eerste bal, gemaskerd,
 als Indisch meisje verkleed.
Verlegen jongens en muurbloempjes.
De durfals rocken en schuifelen.
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema
Thema = Ik zie je (weer) gaan
2015-03-11 / Hennie Pen-Dijkema

Nog één keer

Met dochter en kleinzoon
op reis door het Groninger land.
Genieten van graanvelden,
verre weiden, hoge luchten.

Hier en daar stil houden
bij een plek van vroeger.
Vertellen over zijn geboortehuis,
koffie drinken in een bekend café.

We rijden door dijken heen
naar de laatste, de hoogste.
Er lopen schapen, er is een trap.
Gaan jullie maar, zegt hij,
maar als wij halverwege zijn
roept hij: ik probeer het.

Steunend op zijn kleinzoon
tree voor tree naar boven.
Ik zie hem nog gaan.
Hijgend, maar triomfantelijk
kijkt hij uit over het wad.

We weten alledrie:
dit is de laatste keer.


Hennie Pen-Dijkema, 6 maart 2015
Thema = Eenzaam
2014-12-17 / Hennie Pen-Dijkema

Eenzaam

Ze gaat op reis naar ver,
niemand spreekt daar haar taal.
Verplaatsen doet ze zich per
trein, elke dag eenmaal.
Ze rijdt van her naar der,
door een land grijs en kaal,
ze is op reis in ver,
niemand spreekt daar haar taal.
Al vertoont ze veel flair,
men lijkt daar wel van staal,
want geen mens praat er
tegen haar, vertelt een verhaal.
Dan komt ze thuis van ver,
iedereen kent hier haar taal.


Hennie Pen-Dijkema, 4 december 2014
1 2 3 [4] 5 6 7