alle (66) gedicht(en) van
'Michiel de Jong'

(overige: zie archief ⇒)  
[1] 2 3 4 5 6
Thema = covid 19
2021-03-12 / Michiel de Jong

Hoop
 
Als een duveltje
uit een doosje grijpt
corona om zich heen
voorbij aan alle grenzen.
legt mensen neer
brengt geween.
 
Doktoren met kennis van zaken
verdiepen en delen hun weten
om samen met leiders
dit bizarre tij te keren.
Premier en ministers
roepen het volk op
tot saamhorigheid
en verbinding.
 
Kijk
een stip op de horizon
er gloort hoop.
 
Michiel de Jong 15-12-2020
 
Thema = jij mag er zijn
2021-03-12 / Michiel de Jong

Jij mag er zijn
 
Uniek
jij mens.
De één klimt
hoog, de ander
laag op de ladder.
In de open ruimte klinkt
geroezemoes en gelach
ook biggelen er traantjes.
Ergens hoor je babbelaars
die je de oren doen toeteren,
toch ook grollen en grappen.
Ginder zitten de stilzwijgers
die jou vragend aankijken
en gelijk je hart stelen.
Zo brengt elkeen zijn
eigen eigenheid in.
 
Een boeiend kleurenpallet
met een vleugje roze.
Elk mens gewenst.
 
Michiel de Jong
7 december 2020
 
Thema = In Europa
2018-09-13 / Michiel de Jong


Handel vanuit Schermerhorn
 
Ik, schipper uit Schermerhorn,
mijn ‘vaardersvolk’ van dichtbij
geworven, zeven koppen sterk,
varen met onze trotse schuit:
“De Mallagomse Koopman”
      van het type Fluit,
beladen met wijnen, rozijnen
olijven, pepers, kaneel en
wat balen zout als ballast,
       van de Republiek
       richting Oostzee.
 
De lading naar behoren gestuwd,
ons schip goed dichtgemaakt.
Drie levende katten in ‘t onder
tegen rattenkwaad gedonder.
Zo vaart onze schuit onder
Hollandse luchten het Zwet uit
naar de Sont, waar tolheffing
opgang doet en ook wij op:
vier april 1698
   daar niet aan ontkomen.

Dwarsgetuigd, met meewind
gezwind, doch bij wind tegen
is het soebatten en laveren.
Soms, luchten zwart als git;
zware storm uit ‘t zuidwesten
zweept  de golven torenhoog,
ik laat de boeg de golven breken.
Koning Winter laat zich ook horen
zet de Oostzee in een dik pak ijs.
 
Veel later dan gedacht valt
- toch nog plots - de kreet:
LAND IN ZICHT
Verrast lopen we Riga binnen.
 
Dan, met graan, huiswaarts:
  ons SCHERMERHORN.
 
Thema = Wandelend in het duister
2018-09-11 / Michiel de Jong

 
 
                        Volle maan         
 
                  
                   Terschelling in nacht verzonken.
                   Een late vogel, nog op vlucht
                   doorklieft de wolkenloze lucht. 
                   De volle maan verstaat het lonken 
                   het landschap mysterieus verlicht    
                   toont haar betoverend gezicht.
 
                   Het schelpenpad meandert,
                   knispert, licht zilverachtig
                   als een gidsend lint.    
                   Een in rust gestoorde vogel
                   klimt geprikkeld in de vleugels.  
                   Met het versterven van ‘t gekras
                   licht een cirkel uit het duister,
                   magisch, als in een korenveld,
                   de schimmel staat er verloren.
 
                   Als de contouren
                   van de dijk opdoemen
                   ligt de roep van ganzen
                   over het verstilde wad.
                   En de Brandaris
                   wentelt zijn licht.
 
 
                        Michiel de Jong
Thema = Wandelend in het duister
2018-09-11 / Michiel de Jong

Ten einde raad
 
Het duister is hen vreemd,
weten blindelings de weg
naar de grote volière
- hun smulparadijs -
het thuis van parkieten,
zij laten hen begaan.
 
Voor hem is het een plaag,
zij omzeilen zijn valstrikken,
bedenksels, jaren aaneen;
die grijze dotjes, hem de baas.
Hij, ten einde raad. Mijn tip:
 
Kattenkwaad aan zet.
 
 
Michiel de Jong
[1] 2 3 4 5 6