alle (19) gedichten van
de laatste 12 maanden

(overige: zie archief ⇒)  
[1] 2 3 4
Thema = Lente
2023-05-15 / Rina Kwee-Brouwer

De lente begint
 
 
Een knop springt open.
 
 
Samengebald als een winterse gedachte
wachtte het op warmte
ontwakend uit een droom
ingekapseld in water en geur
doorschijnende belofte van kleur.
                    
Ginder in ’t verschiet
schiet een straal omhoog
veroorzaker van kleine erupties
opgekropte energie komt vrij
daar gloort de lente blij
aan de hemelboog.
 
De waterbel springt open
opent het omfloerste dal
verzaker van de aantrekkelijke slaap
springt tevoorschijn met kracht
een waaier van kleurenpracht
verschijnt overal.
 
 
 © Rina Kwee-Brouwer
 


 
Thema = Ongeluk
2023-05-15 / Hennie Pen-Dijkema

PER ONGELUK
 
drie borden tegelijk laten vallen
twee verschillende sokken dragen
struikelen over je eigen voeten
op iemands tenen trappen
de laatste traptree missen
in de verkeerde trein stappen
iemand voor de verkeerde houden
je wekker te laat zetten
een halte te vroeg uitstappen
je fiets niet op slot doen
sleutels in huis laten liggen
op je bril gaan zitten
een boek op zijn kop houden
betalen met de verkeerde pas
een boer of wind laten
een vette inktvlek maken
morsen op je nieuwe bloes
koffie naast het kopje schenken
kaneel op de bloemkool strooien
mierikswortel op je brood smeren
het eten laten aanbranden
rood met wit meewassen
je trui verkeerd om dragen
een nog te lezen brief verscheuren
je bijlage niet meesturen
 
oeps! pardon! excuses! sorry!
maar
ik deed het niet
EXPRES
 
 
 
Hennie Pen-Dijkema, 1 februari 2023
Thema = 4 mei dodenherdenking 
2023-05-08 / Sebastiaan Stroosnijder

Oorlog
 
zoals ik hier nu sta en jullie zitten
zo stond menig leider
en sprak woorden die oren moesten horen
laten geloven en beloven dat de vijand slecht is
 
maar in een oorlog maakt het niets uit wie je bent
Je schiet immers op mensen die je nooit heb gekend
en alleen omdat hun
hun uniform in een ander land hebben gehad
 
voetsoldaten, spaken in een wiel
kanonnenvoer met een ziel
zij stonden daar waar wij nu zitten
 
en waar wij nu zijn
hebben we maar weinig notie van de echte commotie
die zich ver van ons bed bevindt
 
maar er was een tijd voor sommige onder ons
lang geleden dat er in Nederland even hard werd gestreden
we werden belegerd en onderdrukt
opgejaagd, stuk voor stuk  
 
Joden, homoseksuelen, zigeuners , gehandicapten
Verzetsstrijders en andersdenkenden
werden afgevoerd naar vernietigingskampen
 
Oorlog
 
we herdenken al dat leed dat zich menselijk kleed
om niet te vergeten en ons kunnen meten
aan wat eindeloos is
 
want waar de ene oorlog ophoudt lijkt een ander te beginnen
ik voel de pijn tijdens het schrijven van deze zinnen
waarom waarom waarom dat is de  vraag
waarom leert de mensheid zo traag
 
geschiedenis lijkt zich te herhalen en wij vertellen haar verhalen
keer op keer
maar wanneer
worden wij wijzer en smeden al dat verwoeste oude ijzer
in een nieuwe vorm
  
we moeten elkaar accepteren zoals we zijn
stoppen met luisteren naar pinky en het brein
die elke avond weer plotten de wereld over te nemen
 
kijk om je heen naar al dat moois dat leven heet
 
Leer te denken en te praten  zonder te haten  
want woorden zijn net zo scherp als een mes
en snijden dieper dan je zou denken
 
ik ben jij en jij bent mij
in dit land leven wij nu vrij
en zo zou het overal moeten wezen
dus sta op voor al die mensen die nog moeten vrezen
 
die zich nog in een oorlog bevinden
de puntjes nog steeds proberen te verbinden
tot een hart
 
lieve mensen
wees niet langer verdeeld en of verward  
Samen staan we sterk
 
Vrede !
 
Thema = Nostalgie
2023-03-16 / Sebastiaan Stroosnijder



En ook al zijn er eigenlijk geen woorden voor..
 
Zou je kunnen zeggen
Dat wanneer de geschiedenis zich herhaalt
Je steeds weer dezelfde fouten blijft maken
 
Maar soms hoe hard je het ook probeert
En je toch weer in dezelfde situatie terecht komt
 
heb je te maken met een zeldzame vorm van onverdunde nostalverdommelogie
Alsof je door een uit het verleden reizende moker voor je kop geslagen wordt
Door een dolk gescherpt met dezelfde fouten recht door het hart gestoken
En al je  kan doen is jezelf oprollen in een bal van schaamte en zelfmedelijden
Tranen springen je in de ogen, maar je kan jezelf niet toelaten om te huilen
Want de enige die jij de schuld kan geven is degene die terugkijkt in de spiegel
Het is een hard gelag nu in verloren slag  zit ik hier verslagen en verdwaasd
Hoe kan het toch zo zijn dit leven dit zijn het is als een terugkerend refrein
Steeds weer hetzelfde herhalen en hopen op een andere uitkomst is hopeloos
hadden de woorden van een wijzer persoon dan ikzelf kunnen zijn
Maar waar zijn zij die uit het oosten komen wanneer je ze echt nodig hebt
 
En terwijl je in je hoofd  I did it my way aan het meeneuriën bent
Besef jezelf niet dat jij geen enkele stap vooruit plant
Geen enkele stap voorzichtig neemt , en nog veel meer dan dat
Niets dat je doet werkelijk origineel is
Het leven is een raar gegeven
Maar hey, we blijven nog even kleven.
 
 
© Sebastiaan Strioosnijder

 
Thema = Nostalgie 
2023-03-16 / Bianca Vernout


TERUG OP DE BUIS
 
hé wat leuk
Asjemenou!
Loeki de Leeuw
met al zijn uitspattingen  
en zijn onschuldige uitstraling
weer terug op de tv
wat een mooi idee
 
ruim vijftig jaar geleden
begon het reclameblok met
de avonturen van die leeuw
ik ben ermee opgegroeid
het voelt als thuiskomen
een stukje jeugdsentiment
 
© Bianca Vernout
28-2-2023

 
[1] 2 3 4