alle (21) gedicht(en) van
'Sebastiaan Stroosnijder'

(overige: zie archief ⇒)  
[1] 2 3 4 5
Thema = Rode draad
2023-06-17 / Sebastiaan Stroosnijder


Rode draad
 
Vannacht werd mijn geest verkracht
bozige dromen die maar blijven komen
mijn geest uithonen
gedachtes versplinteren
mij verhinderen
om het geheel te zien
 
Ik probeerde te schreeuwen
maar al wat dat deed
was het wekken van nog meer leeuwen
die naar mij snauwen en klauwen
mij achtervolgde
tot in de vroege morgen
 
Verslagen en bezweet
moe als een marathonatleet
die de gehele nacht streed
om zijn hachje te redden
alsof  god en de duivel   
mijn ziel verwedden
 
Uren na mijn ontwaken
probeer ik nog steeds
de realiteit aan te haken
maar tevergeefs en expliciet
verblijf ik in dit schemergebied
 
 
Sebastiaan Stroosnijder
 
Thema = 4 mei dodenherdenking 
2023-05-08 / Sebastiaan Stroosnijder

Oorlog
 
zoals ik hier nu sta 
zo stond menig leider
en sprak woorden die oren moesten horen
laten geloven en beloven dat de vijand slecht is
 
maar in een oorlog maakt het niets uit wie je bent
Je schiet immers op mensen die je nooit heb gekend
en alleen omdat hun
hun uniform in een ander land hebben gehad
 
voetsoldaten, spaken in een wiel
kanonnenvoer met een ziel
zij stonden daar waar wij nu zitten
 
en waar wij nu zijn
hebben we maar weinig notie van de echte commotie
die zich ver van ons bed bevindt
 
maar er was een tijd voor sommige onder ons
lang geleden dat er in Nederland even hard werd gestreden
we werden belegerd en onderdrukt
opgejaagd, stuk voor stuk  
 
Joden, homoseksuelen, zigeuners , gehandicapten
Verzetsstrijders en andersdenkenden
werden afgevoerd naar vernietigingskampen
 
Oorlog
 
we herdenken al dat leed dat zich menselijk kleed
om niet te vergeten en ons kunnen meten
aan wat eindeloos is
 
want waar de ene oorlog ophoudt lijkt een ander te beginnen
ik voel de pijn tijdens het schrijven van deze zinnen
waarom waarom waarom dat is de  vraag
waarom leert de mensheid zo traag
 
geschiedenis lijkt zich te herhalen en wij vertellen haar verhalen
keer op keer
maar wanneer
worden wij wijzer en smeden al dat verwoeste oude ijzer
in een nieuwe vorm
  
we moeten elkaar accepteren zoals we zijn
stoppen met luisteren naar pinky en het brein
die elke avond weer plotten de wereld over te nemen
 
kijk om je heen naar al dat moois dat leven heet
 
Leer te denken en te praten  zonder te haten  
want woorden zijn net zo scherp als een mes
en snijden dieper dan je zou denken
 
ik ben jij en jij bent mij
in dit land leven wij nu vrij
en zo zou het overal moeten wezen
dus sta op voor al die mensen die nog moeten vrezen
 
die zich nog in een oorlog bevinden
de puntjes nog steeds proberen te verbinden
tot een hart
 
lieve mensen
wees niet langer verdeeld en of verward  
Samen staan we sterk
 
Vrede !
 
Thema = Nostalgie
2023-03-16 / Sebastiaan Stroosnijder



En ook al zijn er eigenlijk geen woorden voor..
 
Zou je kunnen zeggen
Dat wanneer de geschiedenis zich herhaalt
Je steeds weer dezelfde fouten blijft maken
 
Maar soms hoe hard je het ook probeert
En je toch weer in dezelfde situatie terecht komt
 
heb je te maken met een zeldzame vorm van onverdunde nostalverdommelogie
Alsof je door een uit het verleden reizende moker voor je kop geslagen wordt
Door een dolk gescherpt met dezelfde fouten recht door het hart gestoken
En al je  kan doen is jezelf oprollen in een bal van schaamte en zelfmedelijden
Tranen springen je in de ogen, maar je kan jezelf niet toelaten om te huilen
Want de enige die jij de schuld kan geven is degene die terugkijkt in de spiegel
Het is een hard gelag nu in verloren slag  zit ik hier verslagen en verdwaasd
Hoe kan het toch zo zijn dit leven dit zijn het is als een terugkerend refrein
Steeds weer hetzelfde herhalen en hopen op een andere uitkomst is hopeloos
hadden de woorden van een wijzer persoon dan ikzelf kunnen zijn
Maar waar zijn zij die uit het oosten komen wanneer je ze echt nodig hebt
 
En terwijl je in je hoofd  I did it my way aan het meeneuriën bent
Besef jezelf niet dat jij geen enkele stap vooruit plant
Geen enkele stap voorzichtig neemt , en nog veel meer dan dat
Niets dat je doet werkelijk origineel is
Het leven is een raar gegeven
Maar hey, we blijven nog even kleven.
 
 
© Sebastiaan Strioosnijder

 
Thema = Vriendschap
2023-02-24 / Sebastiaan Stroosnijder

vriend
 
Als een lantaarn in een duistere nacht
Verlicht jij mijn weg
 
Als een stuk drijfhout in een open oceaan
Houd jij mij boven water
 
Als klimijzers op een steile bergkam
Zorg jij dat ik niet onderuit ga
 
vriend
Wat kan ik meer van jou verlangen
 
 
 © Sebastiaan Stroosnijder
Thema = Regenboog gedicht Amfitheater
2022-09-20 / Sebastiaan Stroosnijder

langzaam maar zeker                     jezelf durven te zijn
ontketenen we onszelf                   vanuit alle verwarring 
van wat er wordt verwacht             hetgeen je is gegeven 
langzaam maar zeker                    komen we in beweging 
ontstijgen we                                 gaan verder dan geschat
het harde zacht                             de acceptatie tegemoet 
langzaam maar zeker                   echt luisteren naar de spreker
 
[1] 2 3 4 5